Η αυτολογοκλοπή συμβαίνει όταν επαναχρησιμοποιείτε τη δική σας προηγουμένως υποβληθείσα ή δημοσιευμένη εργασία — ή σημαντικά τμήματα αυτής — χωρίς γνωστοποίηση ή κατάλληλη παραπομπή. Αν και μπορεί να φαίνεται αντιφατικό να «λογοκλέψετε τον εαυτό σας», το ζήτημα είναι εξαπάτηση: παρουσιάζετε παλιά εργασία ως νέο, πρωτότυπο περιεχόμενο. Σε ακαδημαϊκά πλαίσια, κάθε εργασία αναμένεται να αντιπροσωπεύει φρέσκια διανοητική προσπάθεια.
Συνηθισμένες μορφές περιλαμβάνουν την υποβολή της ίδιας εργασίας σε δύο διαφορετικά μαθήματα, την ανακύκλωση τμημάτων προηγούμενης εργασίας σε νέα, και την επανέκδοση ήδη δημοσιευμένης έρευνας χωρίς παραπομπή στην προηγούμενη έκδοση. Η αυτολογοκλοπή επεκτείνεται και στον επαγγελματικό κόσμο — η δημοσίευση του ίδιου άρθρου σε πολλά περιοδικά (διπλή δημοσίευση) ή η επαναχρησιμοποίηση σημαντικών τμημάτων προτάσεων επιχορήγησης χωρίς γνωστοποίηση.
Τα ακαδημαϊκά ιδρύματα λαμβάνουν σοβαρά υπόψη την αυτολογοκλοπή επειδή παραβιάζει την προσδοκία ότι η υποβαλλόμενη εργασία αντιπροσωπεύει πρωτότυπη προσπάθεια για τη συγκεκριμένη εργασία. Όταν ένας φοιτητής υποβάλλει την ίδια εργασία σε δύο μαθήματα, λαμβάνει πίστωση δύο φορές για ένα μόνο κομμάτι εργασίας. Αυτό υπονομεύει τον εκπαιδευτικό σκοπό των εργασιών και δίνει στον φοιτητή που αυτολογοκλέπτει αθέμιτο πλεονέκτημα έναντι συμφοιτητών που ολοκληρώνουν κάθε εργασία ανεξάρτητα.
Στην έρευνα και την έκδοση, η αυτολογοκλοπή στρεβλώνει το επιστημονικό αρχείο. Η διπλή δημοσίευση φουσκώνει την εμφανή παραγωγικότητα ενός συγγραφέα, σπαταλά editorial και πόρους ομότιμης αξιολόγησης, και παραπλανά τους αναγνώστες που ενδέχεται να παραθέτουν ό,τι πιστεύουν ότι είναι ανεξάρτητες μελέτες. Τα περιοδικά μπορούν να ανακαλούν εργασίες που περιέχουν σημαντική αυτολογοκλοπή, βλάπτοντας τη φήμη και την καριέρα του ερευνητή.
Τα περισσότερα πανεπιστήμια απαγορεύουν ρητά την αυτολογοκλοπή στις πολιτικές ακαδημαϊκής ακεραιότητάς τους. Η υποβολή εργασίας ολοκληρωμένης για ένα μάθημα για την εκπλήρωση απαιτήσεων άλλου μαθήματος — χωρίς προηγούμενη γραπτή έγκριση και από τους δύο διδάσκοντες — αντιμετωπίζεται συνήθως ως παραβίαση. Οι κυρώσεις ποικίλλουν αλλά μπορεί να περιλαμβάνουν αποτυχία στην εργασία, αποτυχία στο μάθημα ή επίσημες πειθαρχικές διαδικασίες.
Ορισμένα ιδρύματα επιτρέπουν στους φοιτητές να βασιστούν στην προηγούμενη εργασία τους με άδεια διδάσκοντα, υπό την προϋπόθεση ότι η νέα υποβολή προσθέτει ουσιαστικό πρωτότυπο περιεχόμενο και παραθέτει σωστά την προηγούμενη έκδοση. Αν θέλετε να επεκτείνετε ένα θέμα που έχετε ήδη εξερευνήσει, συμβουλευτείτε πάντα τον διδάσκοντά σας πρώτα. Η διαφάνεια σχετικά με την προηγούμενη εργασία είναι το κλειδί — το πρόβλημα δεν είναι η επαναχρησιμοποίηση ιδεών, αλλά η απόκρυψη της επαναχρησιμοποίησης.
Τα επιστημονικά περιοδικά απαιτούν τα υποβαλλόμενα χειρόγραφα να περιέχουν πρωτότυπη, προηγουμένως αδημοσίευτη εργασία. Η υποβολή του ίδιου χειρόγραφου σε πολλά περιοδικά ταυτόχρονα (ταυτόχρονη υποβολή) ή η δημοσίευση ουσιαστικά παρόμοιων εργασιών σε διαφορετικά περιοδικά (διπλή δημοσίευση) παραβιάζει αυτές τις πολιτικές. Πολλά περιοδικά χρησιμοποιούν εργαλεία ανίχνευσης λογοκλοπής κατά την ομότιμη αξιολόγηση για να ελέγξουν τις υποβολές έναντι της υπάρχουσας βιβλιογραφίας, συμπεριλαμβανομένων των δικών τους δημοσιευμένων εργασιών.
Αποδεκτές πρακτικές περιλαμβάνουν τη δημοσίευση σύντομης ανακοίνωσης συνεδρίου και αργότερα την επέκτασή της σε πλήρες άρθρο περιοδικού (με κατάλληλη γνωστοποίηση), τη χρήση δεδομένων από προηγούμενη μελέτη σε νέα ανάλυση, και τη συγγραφή άρθρου ανασκόπησης που συνοψίζει τις δικές σας και τις εργασίες άλλων. Ο κοινός νήμα είναι η διαφάνεια — πάντα να γνωστοποιείτε τη σχέση με την προηγούμενη εργασία σας και αφήστε τους συντάκτες να λαμβάνουν τεκμηριωμένες αποφάσεις.
Η πιο αποτελεσματική στρατηγική πρόληψης είναι να αντιμετωπίζετε κάθε εργασία ή χειρόγραφο ως νέο έργο. Ξεκινήστε από την αρχή αντί να αντιγράψετε από προηγούμενη εργασία. Αν χρειαστεί να αναφερθείτε στις δικές σας προηγούμενες ιδέες, παραθέστε την προηγούμενη εργασία σας όπως ακριβώς θα παραθέτατε οποιαδήποτε άλλη πηγή. Χρησιμοποιήστε εισαγωγικά για τυχόν κείμενο που αναπαράγετε αυτολεξεί και δηλώστε ξεκάθαρα τι είναι νέο σε σχέση με ό,τι έχει ήδη δημοσιευθεί.
Πριν υποβάλετε, αναρωτηθείτε: «Έχω υποβάλει κάποιο τμήμα αυτού του κειμένου ξανά; Θα το θεωρούσε πρωτότυπη εργασία ο διδάσκων ή ο εκδότης μου;» Αν η απάντηση είναι αβέβαιη, γνωστοποιήστε την κατάσταση στον διδάσκοντα ή τον εκδότη σας προληπτικά. Η τήρηση προσωπικού αρχείου όλων των υποβολών σας σάς βοηθά να παρακολουθείτε ποιες ιδέες και αποσπάσματα έχουν ήδη χρησιμοποιηθεί, αποτρέποντας ακούσια αυτολογοκλοπή.
Κατεβάστε μια δωρεάν επίδειξη ή αγοράστε άδεια χρήσης για να ξεκινήσετε τον έλεγχο λογοκλοπής και περιεχομένου που παράγεται από τεχνητή νοημοσύνη.
Η ανίχνευση αυτολογοκλοπής απαιτεί σύγκριση του τρέχοντος εγγράφου σας με τις δικές σας προηγούμενες εργασίες. Ο έλεγχος Τοπικού Φακέλου του Ανιχνευτή Λογοκλοπής είναι ιδανικός για αυτόν τον σκοπό — κατευθύνετέ τον σε φάκελο που περιέχει τις προηγούμενες εργασίες σας και θα συγκρίνει το νέο σας έγγραφο με όλα, επισημαίνοντας τυχόν επικαλυπτόμενα αποσπάσματα. Ο έλεγχος Ζεύγους Εγγράφων σάς επιτρέπει να συγκρίνετε απευθείας δύο συγκεκριμένα έγγραφα δίπλα-δίπλα.
Για θεσμική χρήση, ο PDAS (Plagiarism Detector Accumulator Server) διατηρεί βάση δεδομένων όλων των προηγουμένως υποβληθέντων εγγράφων. Όταν μια νέα υποβολή ελέγχεται έναντι της βάσης δεδομένων PDAS, τυχόν επικάλυψη με προηγούμενες υποβολές — συμπεριλαμβανομένων των προηγούμενων εργασιών του ίδιου φοιτητή — επισημαίνεται. Αυτό καθιστά το PDAS ισχυρό εργαλείο για πανεπιστήμια και εκδότες για τη συστηματική ανίχνευση αυτολογοκλοπής σε μεγάλες συλλογές εγγράφων.
Σταθείτε με την Ουκρανία!