Niektóre dokumenty są tworzone tak, by oszukać program antyplagiatowy: strona wygląda normalnie, ale tekst odczytywany przez program nie jest tekstem, który widzisz. Plagiarism Detector czyta oba - i pokazuje Ci dokładnie, gdzie się różnią.
Egzaminator uniwersytecki przesłał nam pracę, która przeszła jego kontrolę z podejrzanie czystym raportem. W środku: 31 ukrytych elementów - znaki cytowania w białym tekście o rozmiarze 1 punktu, które zmieniły 43 skopiowane słowa w „cytat”, oraz 1-punktowe „(2025)” doklejone po zdaniach, by zerwać każde dopasowanie. Dziś Plagiarism Detector znajduje je wszystkie, usuwa przed sprawdzeniem i zapala ostrzeżenie w raporcie.
Przykłady są w języku angielskim, tak jak plik demo Word.
Słowa są w pliku, ale nikt nie widzi ich na stronie.
Tekst ustawiony na 1 punkt jest na stronie tylko punkcikiem, ale dla programu to całe słowo. Doklejone między dwa zdania 1-punktowe „(2025)” zrywa każde dopasowanie w tym miejscu - a 1-punktowy znak cytowania może zmienić zwykły tekst w fałszywy „cytat”.
Białe litery na białej stronie są niewidoczne - podobnie jak te w odcieniach bliskich bieli, na przykład #F7F7F7, których nie wykryje prosty test „czy to biały?”. Wstawione w środek słowa, rozbijają je dla programu, więc słowo nie pasuje już do swojego źródła.
Żółte litery na żółtym podświetleniu wyglądają jak zwykły żółty pas.
Niebieskie litery na niebieskim cieniowaniu - albo jakikolwiek kolor na tle tego samego koloru - nie da się odczytać.
Szary akapit z szarymi literami w środku, albo kolor strony z literami w tym samym kolorze.
Skala znaków 1% albo odstęp minus 10 punktów ściska litery w jedną cienką linię.
1-punktowa spacja w środku słowa „plagiat”: Ty widzisz jedno słowo, program czyta dwa - i nie znajduje dopasowania dla żadnego z nich.
Konwertery i wiele programów antyplagiatowych odrzucają obiekty równań, więc cały akapit wpisany jako „równanie” znika z kontroli.
Plik .docx nigdy nie powinien zawierać makr. Taki, który je zawiera, może po otwarciu pokazać inny tekst niż ten, który był sprawdzany.
PDF rysuje litery jedną po drugiej - i może narysować je tak, że nikt ich nie zobaczy.
Litery narysowane w kolorze tego, co jest pod nimi - białej strony albo kolorowego pola.
PDF może narysować literę bez wypełnienia i bez konturu. Używa się tego legalnie w warstwie tekstowej zeskanowanych stron - więc Plagiarism Detector oznacza to tylko wtedy, gdy pod spodem nie ma skanu.
Słowa umieszczone poza krawędzią strony - na przykład w pliku Word - nigdy nie są wyświetlane ani drukowane, ale wciąż są w pliku.
Odpowiednik sztuczki 1 w PDF: litery o rozmiarze 1-2 punktów.
Litery, które wyglądają normalnie albo wcale nie istnieją, ale zmieniają to, co czyta program.
Cyrylickie а, е, о, р, с wyglądają dokładnie jak łacińskie a, e, o, p, c - ale są innymi znakami, więc „plagiаrism” z jedną cyrylicką literą nie pasuje do żadnego źródła. Plagiarism Detector naprawia słowo i pokazuje literę razem z jej kodem.
Spacje i łączniki o zerowej szerokości nie mają żadnej szerokości. Jeden w każdym słowie, i żadne słowo nie pasuje do swojego źródła.
Łączniki grafemów, selektory wariantów i znaki „tagowe” Unicode (które mogą nawet nieść ukryty tekst) - wszystkie niewidoczne w środku słowa.
Znaki kierunku od lewej do prawej, włosowe spacje tak wąskie, że słowo wygląda w całości, miękki myślnik w każdym słowie - każdy z nich rozbija słowa dla programu.
Fullwidth letters i matematycznie pogrubione 𝐚 wyglądają jak normalne litery, ale są innymi znakami.
Każda sztuczka jest znajdowana tam, gdzie odczytywany jest tekst: w formatowaniu pliku Word, w literach PDF, w samych znakach.
Ukryty tekst jest usuwany, a litery-bliźniaki naprawiane, więc sprawdzenie porównuje tekst, który naprawdę widzisz.
W Raporcie Oryginalności każde miejsce otrzymuje fioletową etykietę: co było ukryte i jak.
Nagłówek raportu zapala ostrzeżenie „Counter-detection suspected!” z liczbą - nie da się tego przegapić.
Nie w przypadku Plagiarism Detector. Tekst biały, bliski bieli i w kolorze tła jest wykrywany na podstawie formatowania samego dokumentu, usuwany przed sprawdzeniem i oznaczany w raporcie.
Nie. Plagiarism Detector sprawdza każde słowo pod kątem liter z innego alfabetu, naprawia słowo i pokazuje każdą podmienioną literę razem z jej kodem Unicode.
Tak - spacje i łączniki o zerowej szerokości, znaki kierunku, włosowe spacje, zalewy miękkich myślników, CGJ, selektory wariantów i znaki tagowe Unicode w środku słów.
Reguły zostały wyregulowane na rzeczywistych dokumentach tak, by nie dotykały wzorów, notacji naukowej, linków internetowych, zeskanowanych stron i stron tytułowych uczelni. Pojedyncze przypadkowe niewidoczne znaki z kopiuj-wklej są czyszczone po cichu, bez oznaczania.
W Raporcie Oryginalności: fioletowa etykieta w każdym miejscu tekstu, ostrzeżenie „Counter-detection suspected!” w nagłówku oraz lista według typu w sekcji UACE.
Tak. Pobierz nasz demonstracyjny plik Word - zawiera każdą sztuczkę z tej strony - i sprawdź go w Plagiarism Detector.
Plagiarism Detector dla Windows w wersji 3087 i nowszych.
Jak próbują tego studenci i czemu to nie działa: Jak uczniowie oszukują · Jak działa wykrywanie · Badania i dorobek